OSNOVNA ŠKOLA "LJUPČE NIKOLIĆ"

KRATAK ISTORIJAT ŠKOLE

Obavezno osnovno osmogodišnje obrazovanje uvedeno je 1955. godine. Tako je po novom Zakonu o školstvu, u Aleksincu školske 1955/1956. godine, formirana osmorazredna osnovna škola koja je 1959. godine dobila naziv „Ljupče Nikolić“.

Ova škola nastala je spajanjem osnovne škole koja je radila u zgradi „Smeh i suza“, gde je bilo 6 odeljenja, i svih odeljenja od prvog do četvrtog razreda niže Aleksinačke gimnazije. Škola je u momentu osnivanja imala ukupno 18 odeljenja. U nižim razredima 6 i u višim 12 odeljenja.

9. aprila 1957. godine osnovnoj školi „Ljupče Nikolić“ pripojena su i odeljenja osnovnih škola u selima Vakupu, Kraljevu, Aleksinačkom Bujmiru i Glogovici koje su do tada bile samostalne četvororazredne škole.

Posle ovog pripajanja škola je u nižim razredima imala 12 odeljenja, a u višim razredima bilo je 13 odeljenja tako da je ukupan broj odeljenja u školi bio 25.

Već početkom devete decenije devetnaestog veka, aleksinačka osnovna škola suočila se sa nedostatkom prostora.

Zgrada Gimnazije u koju se 1963. godine uselila Osnovna škola „Ljupče Nikolić“, podignuta je na mestu gde se nalazila kuća tatar Riste Prendića. Ova dotrajala zgrada tokom devetnaestog veka bila je jedna od najvećih i najlepših u varoši, i u njoj su se odigrali znameniti događaji kada je Aleksinac bio pogranična varoš. U njoj se od 1837. do 1855. godine nalazilo sedište kurira engleskog konzula u Beogradu, Hodžesa, gospodina Šulberta. Tatarsku službu za gospodina Šulberta po naredbi kneza Miloša obavljao je Rista Prendić. On je do 1837. godine bio lični tatarin kneza Miloša koji je put od Beograda do Carigrada prevljivao na konju za 7 dana. Kako je u kući tatar Riste, stanovao engleski kurir to je njegova kuća prozvana zgradom engleske pošte. Godine 1871. U njoj je otvorena prva apoteka u Aleksincu. Otvorio ju je mr. Aurel Kalmar iz Bartefelda u Austro-ugarskoj, 18. januara 1871. godine.

U sudbonosnim danima prvog srpsko – turskog rata 1876. godine u kući tatar – Riste Prendića bio je smešten Štab vrhovnog komandanta srpske vojske, kneza Milana sa načelnikom Štaba generalom Kostom Protićem.

Za vreme turske okupacije Aleksinca od 31. oktobra 1876. do 28. februara 1877. godine u kući tatar Riste, nalazio se Štab turskog komandanta Ejub – paše. U drugom srpsko – turskom ratu, ona je ponovo sve do oslobođenja Niša bila sedište Štaba kneza Milana.

Uspomenu na ove događaje danas čuvaju spomen ploča na spoljnoj fasadi zgrade koja govori o otvaranju prve apoteke u Aleksincu i kamen beljektaš, sa koga se tatar Rista Prendić peo na konja, polazeći na put. Zgrada Gimnazije građena je u toku 1935. i 1936. godine po projektu sreskog inženjera Milorada R Divca koji je istovremeno obavljao i nadzor. Po tom projektu zgrada je imala 16 učionica, salu za svečanosti, roditeljske sastanke i đačke priredbe, zbornicu za nastavnike, kancelariju za direktora, kancelariju za sekretara, prostoriju za arhivu škole i nešto kasnije dograđenu fiskulturnu salu. Osvećenje zgrade je izvršeno na Dan Sv. Save 27. januara 1937. godine. U ovakvom obliku zgrada je dočekala i useljenje Osnovne škole 1963. godne.

Vremenom i ona je postala tesna za smeštaj osnovaca, pa je na delu zgrade dograđen novi deo sa 12 učionica. Taj deo je zbog lošeg kvaliteta gradnje porušen i očekuje se početak radova na tom prostoru, novih 1000 kvadratnih metara novog dela škole.

Kako je zgrada izuzetne arhitetonske vrednosti, proglašena je spomenikom kulture i nalazi se pod zaštitom države. O njenoj zaštiti neposredno brine Zavod za zaštitu spomenika kulture u Nišu.