OSNOVNA ŠKOLA "ĐURA DANIČIĆ"

Posle Prvog svetskog rata Beograd, prestonica prve jugoslovenske države Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, zadržao je svoj turski izgled, sa Kalemegdanskom tvrđavom i ulicama sa malim kafanama i radnjama. Okolina Beograda bila je pod njivama i šumom. U toj okolini nalazio se i deo današnje Zvezdare Bulbuder ("slavujeva pesma"), gde su Turci u svoje vreme izlazili na teferič, uživajući u pesmi slavuja. Baš na tom Bulbuderu odlučeno je da se podigne škola. No kako se tadašnja država, kao i ceo svet tih godina, nalazila u velikoj ekonomskoj krizi, pored opštinskog novca za gradnju škole osnivaju se na Bulbuderu i dobrotvorni fondovi. Veliki dobrotvori, kojima je u znak zahvalnosti u školskom holu ugrađena mermerna ploča, bili su: Društvo za učenike Bulbudera, učiteljice Mitra Ž. Krstić i Poleksija Pajić, Učiteljska zadruga A.D., kao i humanitarna društva "40 mučenika", "Plemenitost", "Siroto dete", "Plemenita duša dečja nada", "Ljuba zuba", "Kum", "Slavuj", "Toze pobratim" i "Braca Brana".
Zgrada je podignuta 1927. godine, planski zidana za školu, na velikom placu, od kojeg će kasnije polovinu uzeti za gradnju crkve koja i danas postoji. Ondašnji školski odbor i upravitelj Stojan Gligorijević, prvi u istoriji Škole, protivili su se podizanju crkve, zbog smanjenja školskog dvorišta.
Školu je projektovao arhitekta Žarko K. Krstović, koji je nadgledao i izvođenje radova. Odobrenje za rad i otvaranje Škole dali su tadašnji predsednik Opštine dr Kosta Jovanović i predsednik mesnog Školskog odbora, direktor tehničke uprave Velisav N. Vuković. Zgrada je podignuta sa osam učionica, dve kancelarije i salom za kulturne priredbe. Imala je svoju ložionicu i više malih prostorija, za namene po potrebi. Od osnivanja do 1945. godine Škola se zvala "Car Dušan", a prva sednica Nastavničkog veća novotvorene Škole održana je 28. oktobra 1928. godine.
Odmah po završetku Drugog svetskog rata Škola menja naziv i dobija ime "Vežbaona 14" ili "Škola broj 14". Njen prvi posleratni upravitelj bila je Zaga Milosavljević, a kasnije Milica Janković. Godine 1951. za upravitelja je postavljen Milika Janković, učitelj. Već 1952. godine Škola prerasta u osmogodišnju i dobija ime "Đura Daničić". Međutim, tek 23. novembra 1962. godine, rešenjem broj 43296, Narodni odbor opštine Zvezdara dao je Školi zvanično ime Osnovna škola "Đura Daničić", sa sedištem u Beogradu, ulica XXI divizije 31. Adaptacija Škole izvršena je 1960. godine. Školi je dozidan sprat sa četiri učionice, a u prizemlju su osposobljene dve prostorije i to radionica za opštetehničko obrazovanje i mala sala za fizičko vaspitanje.
Od osnivanja broj učenika u Školi svake godine je rastao: 1928/29. školske godine bilo je devet odeljenja sa 504 učenika, 1929/30. godine bilo je 711 učenika, a 1955. godine 1229 učenika i 45 nastavnika. Međutim, broj učenika šezdesetih godina počinje da lagano opada, tako da je školske 1968/69. godine u školi bilo svega 522 učenika i 27 nastavnika.
Od 1. septembra 1970. godine škola se premešta sa teritorije opštine Zvezdara na teritoriju opštine Voždovac, u novo naselje "Braća Jerković", ulica Meštrovićeva 19a. Od 1970. do 1977. godine direktor škole bio je Milovan Milenković, profesor. Godine 1977. za vršioca dužnosti direktora postavljena je Nadežda Ilić, profesor. Potom je za direktora izabran i imenovan Slavko Ostojić, nastavnik, od 1993. do 2001. godine direktor škole bio je Dušan Vujnović, profesor istorije, a od 2001. do 23. juna 2005. godine direktor Škole bio je mr Radovan Antonijević, diplomirani pedagog.Od 2005.g direktor Škole je Slobodan Malušić, pedagog.
U školi je dugo godina radio kao medijatekar nastavnik Tehničkog obrazovanja i dečji pisac Gradimir Stojković, koji je napisao i dečije bestselere Hajduk u Beogradu, Hajduk nad Dunavom, Hajduk protiv vetrenjača, Hajduk sa druge strane i Hajduk čuva domovinu.
Vitrine naše Škole krasi preko 100 pehara, diploma i povelja.