/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

Večito na vetrometini, građevine kroz vekove prenose priču o ljudskoj sposobnosti da sebi i prirodi podare lepotu koju će koristiti i u kojoj će uživati. Upravo u njima se ogledaju duh i potrebe jednog vremena.

Generacije prolaze dok građevine stoje kao spomen na njih. Ponosni smo što upravo u Građevinskoj tehničkoj školi stasavaju budući neimari tih građevina čudesne snage i lepote.

Septembra 1924. godine u Beogradu osnovana je Državna srednja tehnička škola, prva škola te vrste u Srbiji. Ova škola je oformila ukupno četiri odseka - arhitektonski, građevinski, mašinski i elektrotehnički, a od 1926. godine osnovan je i geometarski smer. Tome je prethodilo proleće 1923. godine, kada je započelo zidanje škole i to po planu arhitekte Josifa Bukovca, koji je bio i prvi direktor te škole.
U prvu godinu upisano je 179 učenika, a već posle četiri godine broj polaznika popeo se na 602. S početka je bilo mnogo problema - nedovoljan broj učionica, radionica i labo- ratorija. Manjak se osećao i u broju tehničkog osoblja za stručnu obuku zbog obimnih radova u zemlji.

Drugog decembra 1932. godine osnovano je đačko udruženje "Tehničar", koje je animiralo kulturne i sportske aktivnosti, ali je i rešavalo životna pitanja siromašnih đaka iz unutrašnjosti.

Od 1947. godine iz Srednje tehničke škole izdvaja se Građevinska tehnička škola, koja sada ima dva smera - niskogradnja i visokogradnja. Ukazom Ministarstva građevine Građevinska tehnička škola je avgusta 1947. godine dobila lokaciju školske zgrade i internata u Hajduk Stankovoj 2, gde se i danas nalazi. Konačno, avgusta 1948. počinje izgradnja škole.
Prva generacija posleratnih građevinskih tehničara je odmah upućena na radne zadatke širom zemlje. Po završetku škole diplomci bi dobijali ime "mali inženjeri".

Od 17.05.1966. godine iz Građevinske tehničke škole se izdvaja smer za visokogradnju i novoformirana Arhitektonska tehnička škola se seli u OŠ Vojislav Ilić, u istoimenoj ulici.
Po takmičarskom duhu, učenici naše škole oduvek su bili poznati i na sportskom terenu. Godine 1964. svečano je otvoreno klizalište u školi, a 1967. održano je i prvo gimnazijsko takmičenje. Vremenom, interesovanje za upis raste, tako da se školske 1968/69. upisalo 1212 učenika.

Škola potpisuje i brojne ugovore o saradnji sa "Ratkom Mitrovićem", "Radom", "Mostogradnjom", Institutom za ispitivanje materijala i puteva. Godine 1991. zahvaljujući Zakonu o srednjim školama, Građevinska tehnička škola postaje samostalna. Kabineti su opremljeni modelima, slikama, tabelama, grafoskopima i dijaprojektorima.

Školske 1995/96. Ministarstvo odbija predlog škole za predloženi profil i usvaja novi profil - građevinski tehničar za niskogradnju/odeljenje za obdarene učenike, popularno nazvano "Ogled 25", jer je u odeljenju moglo da bude 25 učenika. Nastava predmeta Osnove računara i Primena računara u građevinarstvu organizovana je u posebnim učionicama opremljenim računarima minimalne i maksimalne konfiguracije. Plodonosna saradnja sa skoro svim građevinskim školama i kontakti s opštinom Zvezdara i Republikom doprineli su poboljšanju rada u školi.

Naši učenici su postali istaknuti inženjeri, profesori viših škola i fakulteta, rukovodioci građevinskih firmi, ali i vrhunski sportisti, novinari, pravnici, pevači, glumci. Bez sumnje, počasno mesto među njima zauzima arhitekta Josif Bukavac, idejni tvorac, osnivač, projektant i graditelj zgrade i direktor Državne srednje građevinske tehničke škole u Beogradu.

Od 31.08.1938. godine u školi je radio i mlađi građevinski inženjer Branko Žeželj, koji je od 1964. i profesor Građevinskog fakulteta u Beogradu. Projektovao je naše najznačajnije objekte, mostove preko Dunava u Novom Sadu i u Beškoj, halu Beogradskog sajma i tvorac je višespratnih montažnih skeletnih konstrukcija poznatih kao Žeželjev sistem.